تبلیغات
فرهنگ

فرهنگ
اگر شما فرهنگ را هدایت نکنید فرهنگ شما را هدایت می کند 
قالب وبلاگ
جستجوی مطالب وبلاگ
نظر سنجی
قرائت کدامیک از قاریان زیر را بیشتر میپسندید(امکان انتخاب بیش از یک گزینه وجود دارد)











دوران جوانی مرحله حساسی از زندگی است که اگر با مجموعه ای از ملزومات اخلاقی و رفتاری همراه نشود، می‌تواند خطرآفرین باشد. یکی از نیازهای هر انسانی به ویژه در دوران جوانی نیاز به رفاقت و دوستی با دیگران است، چرا که انسان از داشتن رفیق خوب احساس شادی و مسرت می‌کند. بیشتر جوانانی که به سقوط و انحطاط کشیده شده اند مساله همنشینی و مصاحبت با افراد شرور و فاسد را مهم‌ترین عامل شکست خود بر می‌شمارند و از این درد اجتماعی می‌نالند.قرآن کریم در مورد انتخاب دوست و همنشین در سوره فرقان آیه ۲۸ می‌فرماید: ای وای بر من، کاش فلان شخص را به عنوان دوست بر نمی‌گزیدم. همچنین حضرت علی (ع) در نامه ای به حارث همدانی در مورد تاثیر دوست توصیه کرده است که از رفاقت با کسانی که افکارشان خطاست و اعمالشان ناپسند است برحذر باش، چرا که آدمی به راه روش رفیقش خو می‌گیرد و به افکار وی معتاد می‌شود. جوانان باید از رفاقت با سه کس اجتناب کنند:اول، هرزه بی باک چرا که او کار بد خود را برای تو خوب جلوه می‌دهد و دوست دارد تو هم مانند او باشی و در مورد دین و آخرت، تو را یاری نمی‌کند و همنشینی با او قساوت قلب می‌آورد و رفت و آمد با او مایه ننگ و عار است. دوم، احمق چرا که فرد احمق به خیر و خوبی تو دستور نمی‌دهد و شری را هم نمی‌تواند دفع کند و به خاطر حماقتش به تو ضربه می‌زند. سوم، دروغگو چنین فردی راست نمی‌گوید و میان انسان دشمنی می‌اندازد.بعد از انتخاب دوست توجه به امور معنوی از مسائل مهمی است که باید مورد توجه جوانان بگیرد. توجه جوانان به امور معنوی و به کار گرفتن حس مذهبی می‌تواند بسیاری از مشکلات پدید آمده و ترس از آینده را برطرف سازد. جوانی که به معنویات اهمیت می‌دهد درست مانند کسی است که از یک پشتیبان بسیار قوی برخوردار باشد و در پیمودن راه‌های پرپیچ و خم زندگی او را یاری نماید. توجه به معنویات آثاری دارد:

آرامش خاطر؛ پرداختن به امور معنوی از قبیل نماز، روزه، توسل به اهل بیت علیهم السلام و تلاوت قرآن کریم آرامش خاطری به انسان می‌دهد که هرگز امور مادی چنین آرامشی برای انسان حاصل نمی‌شود.

محبوبیت اجتماعی؛ توجه به امور معنوی و عبادی، چنان محبوبیتی به جوان می‌دهد که هیچگاه احساس بی کسی و تنهایی و یا خواری در انظار مردم را ندارد. قرآن کریم در سوره مریم آیه ۹۶ می‌فرماید: همانا آنان که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و خداوند آنها را در نظر مردم محبوب می‌گرداند.

سومین موضوعی که جوانان باید به آن توجه کنند فضائل اخلاقی است که شامل موارد زیر می‌باشد:

توجه به نماز؛ نماز یکی از مهم‌ترین واجباتی است که اهمیت دادن به آن تا حد زیادی می‌تواند جوان را به سوی راههای موفق و درست سوق دهد. بزرگان دین، یکی از بزرگ‌ترین رازهای موفقیت خود را توجه به نماز دانسته اند. از این رو امام صادق (ع) می‌فرماید: هرگز شفاعت ما شامل حال کسی که نماز را سبک بشمارد نمی‌شود.

تلاوت قرآن؛ جوانان باید بدانند که انس با قرآن آنها را از گناه دور می‌کند و راه حق و موفقیت را نشان آنها می‌دهد.

توسل به اهل بیت(ع)؛ توسل و یاری خواستن از خداوند بوسیله اولیاء و شفاعت معصومین از اموری است که مورد تاکید زیادی قرار گرفته و در سیره بزرگان نیز به عنوان یکی از مهم‌ترین وسیله‌ها از آن استمداد گرفته می‌شود. جوانان می‌توانند با توسل به اهل بیت خود را از همه ناملایمت‌ها عبور دهند.

ترک معصیت؛ گناه و معصیت مانند شعله آتش اعمال را از بین می‌برد. لازم و ضروری است که برای ارتقای درجات معنوی پس از انجام و عمل نمودن به واجبات و اعمال نیک، سخت مواظب حفظ و بقای آن باشند. شرط اصلی این است که جوان با اجتهاد و کوشش در برابر حوادث نفسانی ادعای خود را به اثبات برساند.امام صادق (ع) در این باره می‌فرماید: کسی که گناه و عصیان می‌کند خدا را دوست ندارد. جوانی که پس از انجام عمل‌های نیک و شایسته گناه می‌کند هرگز نباید انتظار حفظ و باقی ماندن اثرات آن اعمال باشد. دروغ، غیبت، تهمت و ترک واجبات همچون باروتی تمام اعمال نیک را از بین می‌برد.

تواضع و فروتنی؛ باید توجه داشت که تواضع و فروتنی در شخصیت اجتماعی یک جوان نقش عمده ای را ایفا می‌کند. جوانان اگر به دنبال محبوبیت اجتماعی هستند اگر دوست دارند در نظر خلق خدا عزت و بزرگی بیابند و اگر مایل هستند که هرگز مقهور کسی نشوند تواضع و فروتنی را از دست ندهند.




طبقه بندی: اخلاق،
[ دوشنبه 15 آذر 1395 ] [ 08:06 ب.ظ ] [ سید وحید حسینی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

از میان مقولاتی مانند فرهنگ، امنیت، اقتصاد و سیاست، کدامیک اولویت دارد؟ برای جامعه ای که قرار است با نظام حکومتی دینی اداره شود بسیار مهم است. این پاسخ است که می تواند نقشه راه را برای هر حکومتی ترسیم کند و البته برای یک نظام اسلامی نقش و اهمیت بیشتری دارد.
بدون آنکه با بررسی تعاریف گوناگون فرهنگ وقت گذرانی کنیم، مستقیماً به سراغ نقش فرهنگ در زندگی فردی و اجتماعی می رویم. در این وادی، مجموعه بینش ها و کنش ها را می توان فرهنگ نامید، مجموعه ای که بستری می شود برای رشد آگاهی عمومی و التزام عملی آحاد مردم به مقررات اجتماعی.

با این تعریف، راحت می توان گفت فرهنگ برای جامعه همانند خونی است که در رگ های بدن جریان دارد. همانگونه که خون، اندام ها را به تحرک وامی دارد و چگونگی خون در چگونگی کارکرد بدن نقش مستقیم دارد، فرهنگ نیز اندام های جامعه را به تحرک وامیدارد و ضعف و قوت آن در ضعف و قوت اقتصاد، امنیت، سیاست و اخلاق جامعه اثرگذار است. بدین ترتیب، پاسخ سؤال مورد نظر اینست که فرهنگ باید در اولویت باشد.

هدف از آوردن این مقدمه، یادآوری این واقعیت تلخ است که جامعه اسلامی و انقلابی ما علیرغم اینکه از یک نظام حکومتی دینی برخوردار است، متأسفانه هیچگاه برای فرهنگ اولویت قائل نشده و مقوله فرهنگ همواره مورد غفلت بوده است. از صبح پیروزی انقلاب اسلامی، تعابیری مانند "انقلاب ارزش ها" و "انقلاب فرهنگی" از زبان امام و سایر بزرگان در توصیف انقلاب اسلامی شنیده ایم، اما هرگز در عمل برای مقوله "فرهنگ" اولویت قائل نشده ایم. اگر فرهنگ در اولویت قرار گیرد، اقتصادی سالم، امنیتی پایدار و سیاستی مبتنی بر اصول خواهیم داشت. زیرا فرهنگ برای سایر مقولات بسترسازی می کند و راه را برای جریان یافتن سالم آنها هموار می نماید.

شاید در قالب دیگری بتوان یک جامعه با فرهنگ را جامعه ای مقرراتی، قانون گرا و اخلاق مدار معرفی کرد. به عبارت روشن تر، اگر مردم یک جامعه با فرهنگ باشند، در برخوردهای اقتصادی بر مبنای قانون و اخلاق عمل می کنند و مفاسد اخلاقی از آن جامعه رخت برمی بندد، در بخش های امنیت و سیاست نیز همه چیز برمبنای صداقت به پیش خواهد رفت و همواره اخلاق، محور رفتارها خواهد بود. قضاوت نیز از فرهنگ تأثیر می گیرد و در یک جامعه با فرهنگ علاوه بر اینکه قضات، وظیفه قانونی خود را به درستی انجام می دهند، اصولاً خصومت ها کاهش می یابد و حتی خود مردم بدون نیاز به دستگاه قضائی به رفع خصومت اقدام می کنند.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، متأسفانه هیچگاه فرهنگ در اولویت نبوده و دولت ها به سایر مقولات بیشتر توجه کردند. بعضی دولت ها به دلیل درگیر بودن با جنگ و بازسازی، فرصت و امکان توجه جدی به فرهنگ را نداشتند و بعضی دیگر به ویژه در سال های اخیر، بداخلاقی را جایگزین اخلاق و فرهنگ کردند و به همین جهت، بی قانونی، مفاسد اقتصادی و تفرقه و بی اعتمادی نسبت به همدیگر در جامعه افزایش یافته است. آنچه از اینها نگران کننده تر است، سوءاستفاده معاندان از فضای پدید آمده است که در قالب های مختلف بی بندوباری، پشت پا زدن به احکام دینی و زیر پا گذاشتن قوانین و مقررات جلوه گر می شود.

در بررسی عوامل پدید آمدن این وضعیت، علاوه بر اولویت قائل نشدن برای فرهنگ، ضعف سکان داران فرهنگ کشور را نیز باید عامل مهمی دانست. سوگمندانه باید اعتراف نمائیم که متولیان بخش های فرهنگی کشور عموماً از ضعیف ترین ها انتخاب شده اند. شاید دخالت داشتن گرایش های سیاسی و فقدان نگاه اولویت بخشی به فرهنگ از عوامل اصلی گماردن ضعفا بر عرصه فرهنگ باشد. فرهنگ اگر قرار باشد در اولویت قرار بگیرد، باید حداقل دو اقدام جدی صورت بگیرد؛ یکی تخصیص بودجه کافی و دیگری، که مهم تر است، گماردن متولیان قوی.

ضعف متولیان فرهنگ موجب می شود به امتیازخواهان باج و امتیاز بدهند و این اقدام را برای خود یک وجه مثبت به حساب آورند. در بخش هنر نیز متولیان ضعیف، بدون برنامه پیش می روند و هرگز به نقطه مطلوب نمی رسند. در بخش کتاب، یک روز ممیزی را لازم و ضروری می دانند، یک روز آن را رد می کنند و روز دیگر دچار بلاتکلیفی می شوند. جلب همکاران قوی چیزی است که هرگز نمی توان از متولیان ضعیف فرهنگ انتظار داشت. افراد ضعیف، در مقابل کسانی یا مجموعه هائی که می خواهند عوامل خود را به آنها تحمیل کنند منفعل می شوند و قدرت و جسارت "نه" گفتن به آنها را ندارند. اینها بخشی از عوارضی هستند که از ضعف مدیریت های فرهنگی ناشی می شوند و به فرهنگ کشور ضربه می زنند.

تعدد دستگاه هائی که خود را متولی فرهنگ می دانند نیز از مشکلات بخش فرهنگی و از عوامل رکود و گاهی عقبگرد فرهنگی است. فرهنگ در کشور ما فرماندهی واحدی ندارد و همین امر موجب دوباره کاری ها، خنثی کردن کار همدیگر و صرف بودجه های کلان بدون دستاورد قابل توجه می شود. این ضعف، بارها به مسئولان نظام یادآوری شده ولی نه تنها برطرف نگردیده بلکه همچنان شاهد افزوده شدن بر تعداد متولیان فرهنگی هستیم.

رسانه ملی، که رساترین صدا برای اشاعه فرهنگ می تواند باشد، در مواردی نقش خنثی کننده دستاوردهای فرهنگی را ایفا می کند. برخورد متولیان فرهنگی کشور با مطبوعات و سایر رسانه های نوشتاری، چه از نظر مادی و چه از نظر حمایت های معنوی نه تنها ضعیف بلکه بازدارنده است. تبعیض در پرداخت یارانه های قانونی و برخوردهای سیاسی و سلیقه ای با رسانه های مکتوب، زمینه ای برای رشد این رسانه ها باقی نگذاشته است. کوتاهی در انجام وظیفه قانونی که برخورد متولیان فرهنگی با مطبوعات بداخلاق، اتهام پراکن و قانون شکن را مقرر می دارد، یکی دیگر از عوارض ضعف مدیران فرهنگی است که موجب وارد شدن لطمات شدیدی به فرهنگ کشور شده است.

راه حل این مشکلات و آنچه موجب تقویت فرهنگ خواهد شد، عبارتند از تجمیع مراکز متعدد فرهنگی، ایجاد وحدت رویه در برخوردهای فرهنگی، بالا رفتن حساسیت مسئولین نظام نسبت به فرهنگ، اولویت بخشیدن به مقوله فرهنگ به عنوان اصل و پایه سایر مقولات و سپردن بخش فرهنگی به افراد قوی، مستقل و شجاع. اما آیا گوش شنوائی وجود دارد که این مرثیه را بشنود و آیا اراده قاطعی وجود دارد که درصدد نجات دادن فرهنگ از مظلومیت و انزوا باشد؟

برای ارتباط با ما جهت امور قرانی با این شماره تماس حاصل فرمایید:09131266381
سید وحید حسینی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد