فرهنگ
اگر شما فرهنگ را هدایت نکنید فرهنگ شما را هدایت می کند 
قالب وبلاگ
جستجوی مطالب وبلاگ
نظر سنجی
قرائت کدامیک از قاریان زیر را بیشتر میپسندید(امکان انتخاب بیش از یک گزینه وجود دارد)











بازیگر بازمانده: ساخت فیلمی درباره پیامبر اتفاق بسیار مهمی است/مجری معروف mbc: واکنش‌ها سیاسی است

اگر چه پروپاگاندای رسانه‌های غربی و عربی بر آن است که جهان اسلام و عرب با فیلم «محمدرسول‌الله(ص)» مجید مجیدی مخالفت دارند اما بسیاری از چهره‌های فرهنگی هستند که از این فیلم در برابر هجمه‌های صورت گرفته حمایت کرده‌اند.



خبرگزاری فارس ـ سجاد اسلامیان: دو هفته است که فیلم «محمد رسول الله(ص)» مجید مجیدی در ایران به روی پرده رفته است و کم و زیاد موفقیت خوبی بر روی پرده کسب کرده است.

اما از سال 90 و هنگامی که خبرها از قصد مجیدی برای تولید فیلمی درباره پیامبر اکرم(ص) منتشر شد حملات رسانه‌ها و شخصیت‌های عربی به این فیلم آغاز شد و در دوره‌های متناوب در طول 4 سال گذشته تکرار شد.

همان زمان(سال 90) برخی از چهره‌های فرهنگی جهان عرب در گفت‌وگو با فارس از ساخته شدن چنین فیلمی استقبال کردند اما پس از آن اتفاقی نیافتاد تا اینکه در چند هفته اخیر و پس از موج حملات سرسام‌آور برخی جریانات سیاسی ـ مذهبی به فیلم محمد(ص) مجیدی برخی از چهره‌های فرهنگی جهان عرب به حمایت از این فیلم برخاستند.

* بازیگر بازمانده: ساخت فیلمی درباره پیامبر اتفاق بسیار مهمی است

شاید مهمترین این چهره‌ها «غسان مسعود» بازیگر مشهور سوری فیلم بازمانده و فیلم «پادشاهی بهشت»(ریدلی اسکات) بود که در گفت‌وگو با برنامه «پانوراما» در شبکه المنار از ساخت این فیلم استقبال کرد.

غسان مسعود با بیان اینکه «ساخت چنین فیلمی درباره پیامبر اتفاق بسیار مهمی محسوب می‌شود»، گفت:  متاسفانه در میان اعراب و کشورهای خاورمیانه و جهان اسلام، به اهمیت سینما توجهی نمی شود و غربی‌ها پیش از آنکه از طریق هواپیماهای خود ما را تسخیر کنند از طریق سینما همه جا را تسخیر کرده‌اند.

وی با بیان اینکه برخی از سیاستمداران و نخبگان غربی دوست ندارند معرفت به پیامبر اکرم(ص) به همه مردم برسد، افزود: فیلم الرساله مصطفی عقاد نیز قبلا ممنوع شده بود ولی الان باعث مباهات کشورهای اسلامی است من دراین زمینه تجربه‌های فراوانی دارم ومعتقدم بسیاری از آثاری که زمانی ممنوع بودند بالاخره روزی آزاد می‌شوند.

چهره دیگری که در این زمینه سخن گفت «نبیل الحلفاوی» بازیگر و نویسنده مصری بود که در توئیتر خود نوشت: فیلم مصطفی العقاد نیز حمله شد و از اکران آن ممانعت شد در حالی که ثابت شد که خدمتی برای اسلام بود حال فیلم «محمد(ص)» مجیدی نیز باید دید.

* واکنش‌ها به حمله تند مفتی وهابیون به فیلم مجیدی: برخی گویا انبیای الهی ملک شخصی‌شان است

بنابر این گزارش اما بیشتر واکنش‌ها در دفاع از فیلم مجیدی پس از حمله عجیب مفتی وهابیون به فیلم «محمد رسول الله(ص)» بود که در آن عنوان کرده بود که فیلم مجیدی فیلمی «مجوسی» است.

 یکی از چهره‌هایی که در این زمینه واکنش نشان داد، «دکتر وحید عبدالمجید» سردبیر مجله «سیاست بین‌المللی» و رئیس سابق مرکز ترجمه و انتشارات الاهرام و نائب رئیس مرکز مطالعات سیاسی و اسراتژیک الاهرام بود که با انتقاد از حمله به فیلم مجیدی بدون سندیت قانونی و عقلی، عنوان کرد: اکران این فیلم برای اسلام و جهان اسلام مفید است.

وی در مقاله‌ای با عنوان «اجتهادهای فیلم محمد رسول الله(ص)»، نوشت: برخی گویا انبیای الهی ملک شخصی‌شان باشد امر و نهی می‌کنند و پشت سر هم فتوا صادر می‌کنند و این در باره فیلم محمدرسول الله(ص) بیشتر شده و این در حالی است که در این فیلم پیامبر اکرم(ص) به معنای هنری و کلی به تصویر کشیده نشده و صورت آن حضرت(ص) هرگز ارائه نشده است.

رئیس مرکز مطالعات سیاسی و اسراتژیک الاهرام با اشاره به مراعات حساسیت‌ها از سوی سازندگان فیلم، افزود: چه بسا اکران این فیلم در جشنواره‌های بین‌المللی و مشاهده آن در بهتر کردن چهره اسلام موثر افتد؛ چهره‌ای که نه تنها در پس افراطی‌گری بلکه در پس حرام کردن‌ها [بی‌جا] مشوه شده است.

* مجری معروف mbc: واکنش‌های به فیلم مجیدی سیاسی است/کارهای نمایشی کاری کردند که خطبا نتوانستند

از جدی‌ترین کسانی که مستقیما به حمله مفتی عربستان واکنش نشان داد، «داوود شریان» نویسنده و مجری مشهور عربستانی در شبکه mbc بود که این حملات را سیاسی خواند.

وی در مقاله‌ای که بسیاری از رسانه‌های عربی منتشر کردند نوشت: برخی موسسات دینی به فیلم «محمدرسول‌الله(ص)» از بعد سیاسی می‌نگرند و چون کارگردان آن یک ایرانی است به آن می‌تازند.

الشریان با اشاره به داستان فیلم مجیدی، علمای دینی را به پاسخ دادن به برخی سوالات دعوت می‌کند و می‌افزاید: علمای دین به جای تفاهم با کار نمایشی و ایمان به نقش آن تصمیم به دشمنی با آن گرفته‌اند و در حاشیه قرار گرفته و چیزی از آنان جز سخنان محکومیت باقی نمانده است.

وی برخورد با فیلم مجیدی را با برخوردها با فیلم «الرساله» و سریال «عمر فاروق»! یکی می‌داند و ادامه می‌دهد: این کارهای نمایشی اسلام را به نوعی عرضه کردند که وعاظ و خطبا از آن عاجزند اما موسسات اسلامی اهمیت آنها در دفاع از چهره اسلام را درک نکرده‌اند.

یکی دیگر از چهره‌های عربی که به سخنان مفتی عربستان واکنش نشان داد، «ابراهیم عیسی» مجری روشنفکر مصری بود که نوشت: اگر جناب مفتی فیلم را دیده‌اند جواب دهند که آیا فیلم را تنها به خاطر ایرانی بودن رد کرده‌اند؟!

وی با اشاره به سخنان مجیدی برای معرفی چهره واقعی اسلام، افزود: مفتی عربستان گویا می‌خواهد ایران را دشمن خدا و اسلام و دشمن پیامبر اکرم(ص) جلوه دهند گو اینکه پیامبر اسلام، پیامبر اهل‌سنت بوده و نه پیامبر شیعیان.

یکی دیگر از افرادی که به مفتی عربستان انتقاد شدیدی کرد، «شیخ صهیب حبلی» از علمای اهل‌تسنن در صیدا در لبنان بود که با بیان اینکه ایران همیشه جهان اسلام را به وحدت و تقریب فراخوانده است، گفت: مفتی عربستان این فیلم را ندیده است اما چیزی که ایرانی‌ها ساخته باشند را نمی‌پذیرد و این در حالی است که نه تنها فیلم در تخریب چهره پیامبر نیست بلکه هدف آن ارائه تصویری مثبت از اسلام است.

بنابر این گزارش، جابر عصفور وزیر سابق فرهنگ مصر نیز بدون اشاره به فیلم «محمدرسول الله(ص)» برخی اقدامات را تقبیح کرده و با بیان اینکه با به تصویرکشیدن انبیاء موافق است، گفت: هیچ کس حق ندارد درباره فیلم‌های جهانی که انبیاء را به تصویر کشیده سخن از ممنوعیت بگوید اما برخی از چهره‌های دینی از عنوان «مصر حکومت اسلامی» به عنوان شمشیری علیه خلاقیت هنری استفاده می‌کنند.

منتقد مصری: ممانعت و تحریم باید نسبت به کارهای غربی باشد

«ناصر عراق» رمان‌نویس و سردبیر اجرایی مجله «سینماتوگراف» عراق از دیگر حامیان فیلم این بار در عراق بود که معتقد بود در آینده حرمت به تصویرکشیدن صحابه خود بخود زائل خواهد شد.

وی با بیان اینکه فیلم «محمدرسول‌الله(ص)» آن حضرت را از پشت نشان می‌دهد، افزود: هشیاری مردم بیشتر شده و بعید است کسی این بازیگری را با واقعیت اشتباه بگیرد لذا کسانی که نگرانی دارند نباید نگران باشند؛ برای همین باید با ذکاوت و هوشمندی با ضروریت‌های دوران برخورد کرد.

این سردبیر عراقی ادامه داد: اگر مسلمانان درباره پیامبر اکرم(ص) فیلم نسازند غیرمسلمانان پیامبری را نشان می‌دهند که دیگر آن پیامبر واقعی نیست.

امانی ماجد یکی از منتقدان سینمای مصر نیز در مقاله‌ای با بیان اینکه قضیه «به تصویر کشیدن بزرگان» همیشه در برابر هر فیلم و سریال دینی مطرح می‌شود با اشاره به دلایل فقهی این امر نوشت: این در حالی بود که فیلم‌ها و سریال‌ها چون یوسف پیامبر توسط مردم دیده شد و اتفاقی نیافتاد.

وی در مقاله خود در عین حالی که از نسخه‌های بعدی فیلم مجیدی ابراز نگرانی کرده، افزوده است: ممانعت باید نسبت به کارهای غربی باشد که ممکن است درباره پیامبر اکرم(ص) ساخته شود و موجب ناراحتی مردم را فراهم آورده و اقدامات تروریستی را بیشتر کند.

احمد عبدالمعطی حجازی نویسنده روزنامه الاهرام نیز در مقاله‌ای با اشاره به ضرورت‌های صدور فتوای علیه یک فیلم، معتقد بود که باید فیلم مجیدی را دید.

وی چند سوال را سپس مطرح کرده است که آیا ایرانی‌ها موظف به قبول کردن شروط الازهر هستند؟ چگونه کارگردان فیلم بازیگر نقش حضرت محمد(ص) را انتخاب کرده است؟ و سپس نوشته است: ما همه یک دین داریم اما وقتی متون دینی‌مان را می‌خوانیم هر کدام به گونه‌ای مختلف آن را درک می‌کنیم و اینگونه است که حلاج‌ها و ابن‌عربی‌ها و ابن‌فارض‌ها شکل می‌گیرد.

نویسنده الاهرام ادامه می‌دهد: در هنر دینی هم همین گونه است هر کس آنچه از دین درک کرده را عرضه می‌کند و از اینجاست که باید گفت هنرهای زیبایی که در خدمت دین هستند حق است لذا «زبان دین و هنر» یکی است.

بنابر این گزارش از دیگر کسانی که واکنش‌های مثبت در حمایت از فیلم یا واکنش منفی در برابر حملات جریان‌های دینی به فیلم داشته‌اند می‌توان به ابراهیم عبدالمجید رمان‌نویس، صلاح عیسى روزنامه‌نگار، محفوظ عبدالرحمن نویسنده و طارق الشناوی منتقد سینمایی همگی از مصر اشاره کرد.

انتهای پیام/س




طبقه بندی: فرهنگی،
[ شنبه 28 شهریور 1394 ] [ 09:06 ب.ظ ] [ سید وحید حسینی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

از میان مقولاتی مانند فرهنگ، امنیت، اقتصاد و سیاست، کدامیک اولویت دارد؟ برای جامعه ای که قرار است با نظام حکومتی دینی اداره شود بسیار مهم است. این پاسخ است که می تواند نقشه راه را برای هر حکومتی ترسیم کند و البته برای یک نظام اسلامی نقش و اهمیت بیشتری دارد.
بدون آنکه با بررسی تعاریف گوناگون فرهنگ وقت گذرانی کنیم، مستقیماً به سراغ نقش فرهنگ در زندگی فردی و اجتماعی می رویم. در این وادی، مجموعه بینش ها و کنش ها را می توان فرهنگ نامید، مجموعه ای که بستری می شود برای رشد آگاهی عمومی و التزام عملی آحاد مردم به مقررات اجتماعی.

با این تعریف، راحت می توان گفت فرهنگ برای جامعه همانند خونی است که در رگ های بدن جریان دارد. همانگونه که خون، اندام ها را به تحرک وامی دارد و چگونگی خون در چگونگی کارکرد بدن نقش مستقیم دارد، فرهنگ نیز اندام های جامعه را به تحرک وامیدارد و ضعف و قوت آن در ضعف و قوت اقتصاد، امنیت، سیاست و اخلاق جامعه اثرگذار است. بدین ترتیب، پاسخ سؤال مورد نظر اینست که فرهنگ باید در اولویت باشد.

هدف از آوردن این مقدمه، یادآوری این واقعیت تلخ است که جامعه اسلامی و انقلابی ما علیرغم اینکه از یک نظام حکومتی دینی برخوردار است، متأسفانه هیچگاه برای فرهنگ اولویت قائل نشده و مقوله فرهنگ همواره مورد غفلت بوده است. از صبح پیروزی انقلاب اسلامی، تعابیری مانند "انقلاب ارزش ها" و "انقلاب فرهنگی" از زبان امام و سایر بزرگان در توصیف انقلاب اسلامی شنیده ایم، اما هرگز در عمل برای مقوله "فرهنگ" اولویت قائل نشده ایم. اگر فرهنگ در اولویت قرار گیرد، اقتصادی سالم، امنیتی پایدار و سیاستی مبتنی بر اصول خواهیم داشت. زیرا فرهنگ برای سایر مقولات بسترسازی می کند و راه را برای جریان یافتن سالم آنها هموار می نماید.

شاید در قالب دیگری بتوان یک جامعه با فرهنگ را جامعه ای مقرراتی، قانون گرا و اخلاق مدار معرفی کرد. به عبارت روشن تر، اگر مردم یک جامعه با فرهنگ باشند، در برخوردهای اقتصادی بر مبنای قانون و اخلاق عمل می کنند و مفاسد اخلاقی از آن جامعه رخت برمی بندد، در بخش های امنیت و سیاست نیز همه چیز برمبنای صداقت به پیش خواهد رفت و همواره اخلاق، محور رفتارها خواهد بود. قضاوت نیز از فرهنگ تأثیر می گیرد و در یک جامعه با فرهنگ علاوه بر اینکه قضات، وظیفه قانونی خود را به درستی انجام می دهند، اصولاً خصومت ها کاهش می یابد و حتی خود مردم بدون نیاز به دستگاه قضائی به رفع خصومت اقدام می کنند.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، متأسفانه هیچگاه فرهنگ در اولویت نبوده و دولت ها به سایر مقولات بیشتر توجه کردند. بعضی دولت ها به دلیل درگیر بودن با جنگ و بازسازی، فرصت و امکان توجه جدی به فرهنگ را نداشتند و بعضی دیگر به ویژه در سال های اخیر، بداخلاقی را جایگزین اخلاق و فرهنگ کردند و به همین جهت، بی قانونی، مفاسد اقتصادی و تفرقه و بی اعتمادی نسبت به همدیگر در جامعه افزایش یافته است. آنچه از اینها نگران کننده تر است، سوءاستفاده معاندان از فضای پدید آمده است که در قالب های مختلف بی بندوباری، پشت پا زدن به احکام دینی و زیر پا گذاشتن قوانین و مقررات جلوه گر می شود.

در بررسی عوامل پدید آمدن این وضعیت، علاوه بر اولویت قائل نشدن برای فرهنگ، ضعف سکان داران فرهنگ کشور را نیز باید عامل مهمی دانست. سوگمندانه باید اعتراف نمائیم که متولیان بخش های فرهنگی کشور عموماً از ضعیف ترین ها انتخاب شده اند. شاید دخالت داشتن گرایش های سیاسی و فقدان نگاه اولویت بخشی به فرهنگ از عوامل اصلی گماردن ضعفا بر عرصه فرهنگ باشد. فرهنگ اگر قرار باشد در اولویت قرار بگیرد، باید حداقل دو اقدام جدی صورت بگیرد؛ یکی تخصیص بودجه کافی و دیگری، که مهم تر است، گماردن متولیان قوی.

ضعف متولیان فرهنگ موجب می شود به امتیازخواهان باج و امتیاز بدهند و این اقدام را برای خود یک وجه مثبت به حساب آورند. در بخش هنر نیز متولیان ضعیف، بدون برنامه پیش می روند و هرگز به نقطه مطلوب نمی رسند. در بخش کتاب، یک روز ممیزی را لازم و ضروری می دانند، یک روز آن را رد می کنند و روز دیگر دچار بلاتکلیفی می شوند. جلب همکاران قوی چیزی است که هرگز نمی توان از متولیان ضعیف فرهنگ انتظار داشت. افراد ضعیف، در مقابل کسانی یا مجموعه هائی که می خواهند عوامل خود را به آنها تحمیل کنند منفعل می شوند و قدرت و جسارت "نه" گفتن به آنها را ندارند. اینها بخشی از عوارضی هستند که از ضعف مدیریت های فرهنگی ناشی می شوند و به فرهنگ کشور ضربه می زنند.

تعدد دستگاه هائی که خود را متولی فرهنگ می دانند نیز از مشکلات بخش فرهنگی و از عوامل رکود و گاهی عقبگرد فرهنگی است. فرهنگ در کشور ما فرماندهی واحدی ندارد و همین امر موجب دوباره کاری ها، خنثی کردن کار همدیگر و صرف بودجه های کلان بدون دستاورد قابل توجه می شود. این ضعف، بارها به مسئولان نظام یادآوری شده ولی نه تنها برطرف نگردیده بلکه همچنان شاهد افزوده شدن بر تعداد متولیان فرهنگی هستیم.

رسانه ملی، که رساترین صدا برای اشاعه فرهنگ می تواند باشد، در مواردی نقش خنثی کننده دستاوردهای فرهنگی را ایفا می کند. برخورد متولیان فرهنگی کشور با مطبوعات و سایر رسانه های نوشتاری، چه از نظر مادی و چه از نظر حمایت های معنوی نه تنها ضعیف بلکه بازدارنده است. تبعیض در پرداخت یارانه های قانونی و برخوردهای سیاسی و سلیقه ای با رسانه های مکتوب، زمینه ای برای رشد این رسانه ها باقی نگذاشته است. کوتاهی در انجام وظیفه قانونی که برخورد متولیان فرهنگی با مطبوعات بداخلاق، اتهام پراکن و قانون شکن را مقرر می دارد، یکی دیگر از عوارض ضعف مدیران فرهنگی است که موجب وارد شدن لطمات شدیدی به فرهنگ کشور شده است.

راه حل این مشکلات و آنچه موجب تقویت فرهنگ خواهد شد، عبارتند از تجمیع مراکز متعدد فرهنگی، ایجاد وحدت رویه در برخوردهای فرهنگی، بالا رفتن حساسیت مسئولین نظام نسبت به فرهنگ، اولویت بخشیدن به مقوله فرهنگ به عنوان اصل و پایه سایر مقولات و سپردن بخش فرهنگی به افراد قوی، مستقل و شجاع. اما آیا گوش شنوائی وجود دارد که این مرثیه را بشنود و آیا اراده قاطعی وجود دارد که درصدد نجات دادن فرهنگ از مظلومیت و انزوا باشد؟

برای ارتباط با ما جهت امور قرانی با این شماره تماس حاصل فرمایید:09131266381
سید وحید حسینی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد