ناگفته‌هایی از ارتباط میان‌ آیات عظام صافی و بهجت

به مناسبت چهلمین روز درگذشت آیت‌الله شیخ علی صافی گلپایگانی

وزانت ایشان در رفتار، گفتار و نشست و برخاستشان مشهود بود. ایشان با توجه به این همه جایگاه علمی و حوزوی، یك گام برای مطرح كردن خودشان بر نداشتند و بر مرجعیتشان تاكید نكردند.
پس از رحلت حضرت آیت‌الله شیخ محمد تقی بهجت اعلام شد كه مقلدان ایشان بر اساس وصیت ایشان، می‌توانند به حضرت آیت‌الله شیخ علی صافی گلپایگانی مراجعه كنند. آنانی كه از ارجاع احتیاط‌های حضرت آیت‌الله بهجت در زمان حیاتشان به ایشان اطلاع نداشتند، با این پرسش روبرو شدند كه مگر چه ارتباطی میان این دو بزرگوار بود؟! در همین راستا "فرید مدرسی" نوشت: برای تشریح این سؤال به بیت مرحوم آیت‌الله بهجت رفتم و با شاخص ترین شخصیت این بیت یعنی آیت‌الله شیخ "عباس محفوظی" دیدار كردم و این پرسش و خاطراتش را به بحث گذاشتم. آیت‌الله محفوظی كه سال‌ها با آیت‌الله بهجت نشست و برخاست داشت، اطلاعات خود را برایم بازگو كرد. البته با توجه به عضویتش در جامعه مدرسین، از قرار ندادن نام آیت‌الله صافی در لیست مراجع توسط این نهاد هم پرسیدم. او در پاسخ به این نكته اشاره كرد: "حدود 7، 8 سال است كه در جلسات جامعه مدرسین شركت نمی‌كنم."

اولین آشنایی شما با آیت‌الله حاج آقا علی صافی چه زمانی بود؟
زمانی كه در درس مرحوم آیت‌الله بروجردی حضور می‌یافتم، با مرحوم آیت‌الله حاج آقا علی صافی آشنا شدم. در درس برخی از شاگردان فعال اشكال می‌كردند كه یكی از مستشكلین ایشان و اخویشان؛ آیت‌الله حاج آقا لطف الله صافی بودند و اغلب جلسات، اشكال خود را مطرح می‌كردند.

برخورد آیت‌الله بروجردی برابر اشكال‌های مرحوم آیت‌الله صافی چگونه بود؟
آیت‌الله بروجردی به اشكالشان عنایت داشتند. به این معنا كه آقای بروجردی برابر برخی اشكالات شاگردان؛ آن را مهم نمی‌دانستند و می‌گذشتند و اعتنا نمی‌كردند. گاهی هم ملازمین آقای بروجردی برای گذشتن از اشكال، می‌گفتند، موید است تا از اشكال بگذرند. درحالی كه وقتی مرحوم آقای صافی اشكال می‌كردند، كسی حرفی نمی‌زد و آیت‌الله بروجردی كامل گوش می‌كردند و به آن توجه می‌كردند؛ چراكه ایشان را شاگردی می‌دانستند كه درس را خوب فهمیده و اشكالش قابل تامل است. البته ایشان سال‌ها پیش از من در درس حاضر می‌شدند. ابتدا درس در مسجد بالاسر بود و پس از آن به مسجد اعظم منتقل شد. به یاد دارم، ایشان جلوی درس می‌نشستند و از اصحاب آیت‌الله بروجردی بودند. دیگر افرادی كه جلو می‌نشستند؛ آقایان مقدس اصفهانی، سیدمصطفی خوانساری، میرزا ابوالحسن روحانی و... بودند.

دیگر مستشكلین درس آیت‌الله بروجردی چه كسانی بودند؟
گویا در سال‌های اولیه درس آیت‌الله بروجردی، مرحوم آیت‌الله بهجت از مستشكلین بودند. اما در زمان حضورم، بیشتر حضرات آیات اخوان صافی، سیدمحمدباقر ابطحی، اخوان مرعشی و شیخ اسماعیل ملایری را به یاد دارم.

در آن سال‌ها، ایشان از ممتحنین حوزه بودند، آیا ایشان از شما امتحان نگرفتند؟
بله، من نزد ایشان امتحان دادم كه در سال‌های اخیر كه خدمتشان در گلپایگان رسیدیم، كاملا به یاد داشتند. در زمان آیت‌الله بروجردی، طلبه سه پایه درسی را امتحان می‌داد؛ مقدمات، سطح عالی و خارج. من در سطح خارج خدمت مرحوم آیت‌الله حاج آقا علی صافی امتحان دادم و جزوه مرا دیدند كه تقریرات درس آیت‌الله بروجردی بود. پس از امتحان از یكی از ممتحنین دیگر درباره امتحانم پرسیدم كه ایشان گفت: اگر شما قبول نشوید، چه كسی باید قبول شود؟! غیر از ایشان، مرحوم آقای مجاهدی هم جزو ممتحنین بودند. مرحوم آیت‌الله صافی عضو هیات استفتاء آیت‌الله بروجردی هم بودند. گاهی هم از سوی آیت‌الله بروجردی پیش شاه می‌رفتند و پیام می‌بردند. بعدها هم در بیت مرحوم آیت‌الله گلپایگانی هم خدمتشان رسیده بودم كه ایشان جزو مشاورین اصلی آقای گلپایگانی بودند.

پیش و پس از انقلاب كدامیك از اعضای جامعه مدرسین با ایشان آشنا و مرتبط بودند؟
هیچكدام؛ نه قبل و نه بعد از انقلاب. حتی وقتی برای اعلام اسامی مراجع، پس از فوت آیت‌الله اراكی تشكیل جلسه داده شد، اصلا نام ایشان هم مطرح نشد. البته در همان جلسه من به اعلام اسامی مراجع از سوی جامعه مدرسین اشكال كردم و گفتم: "مگر آیت‌الله حاج آقا لطف الله صافی مرجع نیستند؟!" اصلا آیت‌الله سیستانی را هم كه مرجع شناخته شده‌ای در نجف بودند، اعلام نكردند. درباره آقای سیستانی هم متذكر شدم كه برخی پاسخی دادند كه صلاح نیست، آن را بگویم. آیت‌الله حاج آقا علی صافی هم كه اصلا مطرح نبودند و بعدها از سوی آیت‌الله بهجت مطرح شدند.

در جلسات چند ساله اخیر جامعه مدرسین هم درباره مرجعیت مرحوم آیت‌الله شیخ علی صافی صحبتی نشد؟
من حدود 7، 8 سال است كه در جلسات جامعه مدرسین شركت نمی‌كنم و اطلاعی هم ندارم.


فكر می‌كنید، چرا ایشان پس از انقلاب همچون اغلب روحانیون سمتی را برعهده نگرفتند؟
شاید ویژگی شخصیتی ایشان اینگونه بود یا نمی‌خواستند، مطرح شوند و به میدان بیایند.



چگونه شد كه آیت‌الله بهجت احتیاط‌های خود را به ایشان ارجاع می‌دادند؟
4 سال پیش، من در مشهد بودم كه برخی گفتند: آیت‌الله بهجت احتیاط‌های خود را به آیت‌الله حاج آقا علی صافی ارجاع داده‌اند. من گفتم: شما دست نگه دارید و این مساله را منتشر و اعلام نكنید تا من پیگیری كنم. آمدم قم و خدمت آقا رسیدم و پرسیدم كه ایشان این مساله را تایید كردند و گفتند: "علما و عملا ایشان را تایید می‌كنم." مرحوم آیت‌الله بهجت اینگونه نبودند كه بدون دقت و همین جوری این حرف‌ها را بزنند. ایشان همه آقایان قم را می‌شناختند اما در نهایت آیت‌الله حاج آقا علی صافی را انتخاب كردند و معتقد بودند: "ایشان از لحاظ علمی بر همه مقدم هستند." البته پیش از این هم دیده بودم كه وقتی آقای افتخاری، از اصحاب دفتر آیت‌الله العظمی گلپایگانی پیش آقا می‌آمدند، ایشان همیشه احوال آیت‌الله صافی را از ایشان جویا می‌شدند.

فكر می‌كنید، آیت‌الله بهجت از كجا با ایشان آشنا بودند كه این تشخیص را دادند؟
هیچ ارتباط و دیداری میان این دو بزرگوار نبود. البته به هر حال آیت‌الله بهجت در درس آیت‌الله بروجردی بودند و اشكالات آیت‌الله صافی در درس را دیده بودند. با توجه به آن اشكالات و توجه آیت‌الله بروجردی به ایشان، این تشخیص را دادند. البته نمی‌دانیم و خبر نداریم كه مساله دیگری هم بوده یا نه؟!

پس از رحلت آیت‌الله بهجت، با آیت‌الله حاج علی آقا صافی دیدار داشتید؟
بله؛ پس از اینكه مرحوم آیت‌الله بهجت، ایشان را به عنوان مرجع اعلام كرده بودند، برای پرسیدن سوالاتی به عنوان مسول دفتر آیت‌الله بهجت، خدمتشان رسیدیم. برخی دوستان درباره ارجاع احتیاطات پرسیدند كه ایشان پاسخ دادند و نمی‌دانیم چرا ایشان اینچنین گفتند. همچنین در همان جلسه بحثی شد و ایشان از همان دوران آیت‌الله بروجردی یاد كردند و گفتند كه مرا از قبل می‌شناسند.

از دیگر علمای گذشته هم كسانی بودند كه نظرشان روی مرحوم آیت‌الله حاج علی آقا صافی بود؟
شنیده‌ام كه آیت‌الله حاج آقا مرتضی حائری هم نظرشان روی دو نفر بود؛ آیات عظام بهجت و علی آقا صافی. ایشان می‌گفتند: این دو شخصیت باید مطرح بشوند.

آثار مكتوب و كتاب‌های ایشان را چگونه دیدید؟
من خودم از كتاب "ذخیرة العقبی فی شرح العروة الوثقی" ایشان كه 30 جلدی است، استفاده می‌كنم و روی آن كار می‌كنم. دیگر دوستان اهل تحقیق هم از این كتاب تمجید فراوان كرده‌اند. برخی نظرات ایشان در این كتاب بسیار قابل تامل است كه نشان از تلاش علمی شان است. شرح ایشان بر عروه در كنار شرح‌های دیگر كه توسط بزرگانی همچون حضرات آیات خوئی، حكیم، سبزواری و حلی نوشته شده است، قرار دارد. برای این كتاب زحمت زیادی كشیده شده است و اقوال زیادی را مورد توجه قرار داده‌اند كه باید طلاب آن را مطالعه كنند. گویا در دهه آخر حیاتشان هم كارهای بسیاری روی فقه و اصول انجام داده‌اند.



ویژگی بارز ایشان را در میان حوزویان چه می‌دانید؟
وزانت ایشان در رفتار، گفتار و نشست و برخاستشان مشهود بود. ایشان با توجه به این همه جایگاه علمی و حوزوی، یك گام برای مطرح كردن خودشان بر نداشتند و بر مرجعیتشان تاكید نكردند.

برنامه های مذهبی موبایل

 
مجموعه از نرم افزارهای اسلامی گوشی تلفن همراه برای مدل های داری جوا

نهج البلاغه حجم: 3.03mb	دعای عهد حجم: 428kb	ختم سوره یاسین حجم: 841kb
زیارت حضرت عباس حجم: 207kb	آیت الکرسی حجم: 91kb	فال حافظ حجم: 299kb
ضیافت الله حجم: 3.42mb(باصدا) حجم: 263kb(بدون صدا)	زیارت ال یاسین حجم: 375kb	دعای سمات حجم: 717kb
مناجات امیر المومنین حجم: 556kb	دعای عرفه حجم: 100kb	صحیفه سجادیه حجم: 203kb
مفاتیح الجنان حجم: 795kb	دعای ندبه حجم: 1.27mb	اوقات شرعی حجم: 959kb
زیارت عاشورا حجم: 686kb	دعای کمیل حجم: 1.18mb	دعای توسل حجم: 602kb
خطبه غدیر حجم: 718kb	قرآن کریم حجم: 310kb	کتب شهید مطهری

دانلو حامد شاكرنژاد سوره فاطر(بهمن ماه 88) در اصفهان

متاسفانه این بار كه حامد اومد اصفهان من اصفهان نبودم
ولی دوستان تلاوت ایشان را كه در هتل عباسی اصفهان قرائت شده را برامون فرستادند. امیر آقا از سایت گلستان قران لینك تلاوت حامد را برام فرستاد و منم در اختیار شما قرار میدهم. خودم هم هنوز گوش نداده ام ولی مطمئنم كه مثل همیشه خوب خونده.

فقط امیدوارم لینكش  مشكلی نداشته باشه چون خودم هم هنوز ازش استفاده نكرده ام

تلاوت حامد شاكرنژاد فاطر-بلد-شمس بهمن ماه 88

زن; انقلاب اسلامی و کارآمدی

پرهیز از نگرش نمادین به زن

سهم زنان از لطمات وصدماتی که در جریان انقلاب و هشت سال دفاع مقدس بر مردم ایران وارد شد، کمتر از مردان نبوده و حتی گاه می توان ادعا کرد که در برخی عرصه ها، بیش از مردان متحمل این سختی ها شده اند . همچنین در هر برهه ای که انقلاب به وجود زنان نیاز داشته، در پای صندوق های رای، تظاهرات، پشت جبهه و . . . آن ها در صحنه حاضر شدند . بنابراین طبیعی است که باید این حضور را حرمت نهاد و از استفاده ابزاری و نمادین از زنان، برای به نمایش درآوردن وحدت و یا توسعه در کشور خودداری کرد . به عبارت دیگر، "زنان نیروی کمکی یا موتورهای یدک توسعه نیستند" (13) ، که در موقع احتیاج آنان را به صحنه آورده و پس از رفع نیاز رهایشان کرد .
*ضروری دانستن کار برای زنان
باید توجه داشت که اشتغال زنان تنها از دیدگاه توسعه و مادی حایز اهمیت نبوده، بلکه دلایل دیگری نیز دارد . اشتغال، به زن احساس سازندگی و خلاقیت می دهد و موجب استقلال فکری و مالی وی می گردد که اگر در مسیر صحیح باشد، در مجموع قدرت خانواده را افزایش می دهد همچنین پایگاه اجتماعی - اقتصادی وی را در جامعه تحکیم می بخشد و تاثیر آن نه تنها در شخصیت و رفتار زن، بلکه در روحیات یک یک اعضای خانواده، به ویژه کودکان و به صورت غیر مستقیم در کل جامعه احساس می شود . اشتغال زن مانع یکنواختی زندگی و خستگی ناشی از وظایف تکراری خانه شده و زن را از احساس بطالت و بیهودگی رها می سازد . تحقیقات انجام شده، بیانگر این است که "به موازات افزایش حضور زنان در عرصه های شغلی، آمار خودکشی در این قشر کاسته می شود" . (14) از سوی دیگر، برآورده نشدن نیازهای اجتماعی زنان، از عوامل شیوع اعتیاد در میان زنان جوان، به ویژه زنان تحصیل کرده است . (15)
*کار باید مناسب جایگاه زنان باشد
ضروری دانستن کار برای زنان، به معنای اشتغال بی قید و شرط آنها در هر شغل و حرفه ای نیست . زنان در طول تاریخ و در سراسر جهان، عهده دار نقش های همسری و مادری هستند و هیچ مرد و یا ابزار دیگری نمی تواند وظایف اصلی و اساسی آنان را انجام دهد . اضافه کردن وظیفه ای دیگر بر دوش زنان، اضطراب، افسردگی، هراس، وسواس و تنش را در آنان به وجود آورده و یا افزایش می دهد . (16) حتی نامناسب بودن ساعت کار برای زنان، ایجاد خطر می کند . مثلا "احتمال ابتلا به سرطان سینه در زنانی که برای سال های طولانی به کار شبانه می پردازند، بیشتر است ." (17)
*تسهیلات ویژه برای کار زنان
برای ایجاد تعادل بین وظایف و نقش های حیاتی زن، به عنوان همسر و مادر از یک سو و نقش های اجتماعی وی به عنوان یک کارگر و یا کارمند، پذیرش کار نیمه وقت و نیز تواتری بودن اشتغال زن، یکی از راه های اساسی است . یعنی زمانی که زن ازدواج می کند و صاحب فرزندانی می شود، باید بتواند شغل خود را به طور موقت رها سازد تا نقش خود را در خانه به صورت کامل ایفا کند و با افزایش سن کودکان، پس از چند سال، باید بتواند آرام آرام به سر کار خود بازگردد و یا از امکان کار نیمه وقت استفاده کند .
مسلم است که وقفه چندین ساله در اشتغال زن و بازگشت مجدد وی به سر کار، بازآموزی و انطباق وی با شرایط جدید را لازم دارد . (18) رها ساختن کار نیمه وقت، از ویژگی های اشتغال زنان است و در سراسر جهان وجود دارد و به فرهنگ اسلامی و یا ایرانی ما مرتبط نیست . "زنان، 90% کارگران نیمه وقت را در انگلستان تشکیل می دهند و در حدود 40% زنان شاغل در اشتغال مزدبگیری، نیمه وقت هستند . بسیاری از زنان پس از تولد نخستین کودک، اگر کار را به کلی ترک نکنند، به کار نیمه وقت انتقال پیدا می کنند . زنان مسن تر که به محض بزرگ شدن کودکانشان به کار مزدبگیری برمی گردند، اغلب - یا به انتخاب خود یا از آن روی که مشاغل تمام وقت معدودی در دسترس آن هاست - مشاغل نیمه وقت می گیرند ." (19)
*ارزش گذاری نقش همسری و مادری
فمینیست ها معتقدند، منفعت همه مردان در این است که زنان کارهای خانه را انجام دهند و آن ها از خدمات رایگان زنان در خانه، برای تغذیه، نظافت و . . . استفاده کنند . به همین دلیل، فمینیست ها به شدت به تقسیم کار بر مبنای جنسیت علاقه مندند . از سوی دیگر، "خانه داری " اغلب کاری رایگان و کم ارزش محسوب می شود و کار حقیقی به حساب نمی آید . گسترش دیدگاه فمینیست ها و نیز خودداری جوامع و دولت ها از پذیرش نقش "خانه داری " ، به عنوان مجموعه ای از نقش های همسری و مادری زن، در تولید ناخالص ملی، موجب افت منزلت زنان خانه دار در جامعه شده است . (20) حال آن که اداره امور منزل، مستلزم صرف ساعت ها وقت و انرژی است . در یک پژوهش که در لندن و در سال 1971 میلادی، انجام شد، معلوم گردید که زنان به طور میانگین 77 ساعت در هفته به خانه داری می پردازند و این در حالی است که حداکثر ساعت کار رسمی در خارج از خانه 42 ساعت در هفته است . مطابق این پژوهش، کمترین زمان یعنی 48 ساعت را زنی صرف کرده که کار تمام وقت هم داشته و بالاترین میزان 105 ساعت بود . (21)
کار خانگی زنان نه تنها جلوه ای از مناسبات تولید است و در تولید سرانه و ناخالص ملی مؤثر است، بلکه در حفظ معیارهایی که زندگی را برای مردان تحمل پذیر می سازد، نیز سهم دارد و می تواند فشارهای سیاسی و اقتصادی و نیز تغییرات شدید جامعه را کاهش دهد . زنان برای مصرف درست درآمد خانواده و حفظ استاندارد زندگی تلاش و انرژی چشم گیری به خرج می دهند . علاوه بر آن، مادر جایگاه مستحکمی در ایجاد آرامش روانی فرزندان خود و به تبع آن آرامش جامعه دارد . بر اساس نظر سنجی که توسط سازمان ملی جوانان و با استفاده از نظرات جوانان تمامی استان های کشور انجام پذیرفته، جوانان رابطه خود را با مادران صمیمانه تر از رابطه با پدرانشان توصیف کرده اند . (22) تاریخ نشان داده است که در هر جامعه اگر قرار باشد شان زن ها از آن ها گرفته شود، از مقام مادری به مقام معشوقگی تنزل پیدا می کنند و فقط به جنسیت آن ها توجه می شود . و این در حالی است که اسلام برای تعیین جایگاه و منزلت زنان در داخل خانواده، حریم حرمت را مشخص کرده است . "مادر" محرم بر پسر، داماد، خواهر زاده، برادرزاده، و . . . است، پس نمی توان او را از بابت "جنسیتش " مورد توجه قرار داد، بلکه این صفا، محبت، درایت و اندیشه اوست که مامن دردها و رنج های این مردان می شود و در خارج از حریم خانه "حجاب " و "عفاف " زن حرف آخر را می زند . بازگشت دوباره زن به شان و جایگاه اصلی اش نیازمند بازنگری مجدد به ارزش ها و بها دادن به نقش همسری و مادری زن است .
پی نوشت
13) آفتاب یزد، 25/10/81، به نقل از زهرا شجاعی .
14) روزنامه انتخاب، 3/11/81 .
15) ر . ک: روزنامه هم بستگی، 18/10/81 .
16) ر . ک: همان، 28/9/81 .
17) روزنامه سیاست روز، 29/11/81 .
18) باقر ساروخانی، مقدمه ای بر جامعه شناسی خانواده، ص 181 .
19) آنتونی گیدنز، جامعه شناسی، ص 546 .
20) ر . ک: پاملا آبوت و کلر والاس، جامعه شناسی زنان، ص 180- 170 .
21) ر . ک: همان، ص 178 .
22) روزنامه سیاست روز، 29/10/81 .
ادامه دارد

برای حفظ انقلاب باید جلسات قرآنی داشته باشیم

حجت‌الاسلام محمدی در گفت‌وگو باایسنا:

نماینده ولی فقیه و سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه با بیان‌ این‌كه تمسك به مبانی دینی، قرآنی و آموزه‌های اهل بیت(ع) علت به وجود آمدن انقلاب اسلامی و حافظ این انقلاب است، تصریح كرد: این مهم نقش بسیاری برای حفظ انقلاب اسلامی، تقویت مبانی دینی، ترویج فضائل دینی و مقابله با ارزش‌ها و رذائل اخلاقی و اجتماعی در جامعه دارد.
حجت‌الاسلام والمسلمین علی محمدی، درخصوص تاثیر تشكل‌های دینی و آموزه‌های قرآنی در ایجاد و تداوم انقلاب اسلامی به (ایسنا) گفت: نقش این مجموعه‌ها كه به صورت تشكل‌های دینی در قالب هیات‌ها، جلسات مذهبی و قرآنی بودند و هستند نقش بسیار مهمی است و هم‌اكنون هم بعد از سی سال طبق بررسی‌های انجام شده و طبق نظر كارشناسان برای حفظ و بقای انقلاب باید همان تشكل‌ها و جلسات قرآنی، دینی و مذهبی را داشته باشیم و جوانان و نوجوانان را با همان مبانی دینی و قرآنی و آموزه‌های قرآن و اهل بیت(ع) تربیت كنیم.
وی بااشاره به نقش آموزه‌های قرآنی و قیام امام حسین(ع) در نحوه‌ی پیشرفت و عملكرد این تشكل‌ها گفت: مشخصا ما هر چه داریم از قیام امام حسین(ع) است و حضرت امام (ره) هم در بیانات و بیانیه‌هایشان به این مطلب اشاره كرده‌اند كه حضرت سیدالشهدا(ع) تكلیف ما را مشخص كرده است.
حجت‌الاسلام محمدی بااشاره به حدیثی از پیامبر(ص) كه فرمودند "حسین منی وانا من حسین" خاطرنشان كرد: علت اصلی به وجود آمدن مكتب اسلام، قرآن و اهل بیت(ع) و پیغمبر اكرم(ص) است و علت بقا و ضامن حفظ و نگهدارنده‌ی آن هم حضرت سیدالشهدا(ع) است. بنابراین اگر قیام ایشان رخ نمی‌داد، معلوم نبود كه آثاری از دین و اهل بیت(ع) باقی بماند.
وی افزود: انقلاب ما نقش ترویج و تبلیغ نهضت حسینی را داشته و خواهد داشت و شاهد این قضیه نیز به عنوان یك شاهد مستدل و مستند هشت سال دوران دفاع مقدس است كه رزمندگان اسلام و ملت مسلمان ایران با عشق و ارادت به حضرت سیدالشهدا(ع) و با الگو قرار دادن آن حضرت در این هشت سال، جانانه از انقلاب و میهن اسلامی دفاع كردند و با پیروزی مطلق بیرون آمدند و دشمن هم با شكست مطلق از صحنه خارج شد.
نماینده‌ی ولی فقیه در سازمان اوقاف و امور خیریه بیان كرد: وظیفه‌ی تشكل‌های دینی این است كه به آن پیام‌ها و آموزه‌های دینی كه بر اتحاد ما مسلمانان تاكید دارد و این‌كه ما با هم همدل، باصفا و صمیمی باشیم بپردازند و آن‌ها را برای مردم یادآوری كنند و این جمله‌ی قرآن كریم را كه می‌فرماید "با یكدیگر مهربان باشید و با همدیگر همدل و باصفا و صمیمی رفتار كنید" را مدنظر داشته باشند.
وی ادامه داد: ما باید نگاه و توجه‌مان به دشمن اصلی باشد كه با مباحث جزئی ما را از دشمن اصلی غافل نكند كه این مسئله باعث شود خدای ناكرده دشمن اصلی را فراموش كنیم و به جان هم بیفتیم و با هم اختلاف و درگیری داشته باشیم، كه این وظیفه‌ی مهم همه‌ی ما به خصوص تشكل‌های دینی و مذهبی است.