تبلیغات
فرهنگ

فرهنگ
اگر شما فرهنگ را هدایت نکنید فرهنگ شما را هدایت می کند 
قالب وبلاگ
جستجوی مطالب وبلاگ
نظر سنجی
قرائت کدامیک از قاریان زیر را بیشتر میپسندید(امکان انتخاب بیش از یک گزینه وجود دارد)












                               تلاوت حاج حامد شاکر نژاد به مناسبت عید غدیر خم در مسجد حضرت قائم شهر بوشهر به مدت 46 دقیقه



طبقه بندی: تلاوهای صوتی،
[ جمعه 25 مهر 1393 ] [ 09:27 ب.ظ ] [ سید حامد ابطحی ]

آیا به پولی که از درآمد کسب تهیه شده و به عنوان رهن به صاحبخانه پرداخت می شود، خمس تعلق می گیرد؟

امام خمینی(قدس ره) و آیت الله سیستانی؛ خمس دارد و هر زمان دریافت شد یا دریافت آن ممکن گردید، باید فوری خمس آن را بپردازد.

آیت الله خامنه ای؛ هنگامی که برای این منظور نیاز دارد، پرداخت خمس آن واجب نیست؛ ولی هر زمان آن را بازپس گرفت، باید خمس آن را بدهد؛ مگر آنکه برای اجاره در جای دیگر، به آن نیاز داشته باشد.

آیات عظام صافی گلپایگانی و مکارم شیرازی؛ پول رهن جزء مؤونه است و خمس ندارد؛ ولی اگر آن را باز پس گرفت و نیازی به آن نداشت، بنابر احتیاط خمس آن را بپردازد.

آیات عظام بهجت(قدس ره)،تبریزی(قدس ره)، فاضل لنکرانی(قدس ره) و وحید خراسانی؛ چنانچه بدون پول رهن، نیاز مسکن او تأمین نمی شود، خمس ندارد و هر زمان آن را باز پس گرفت و نیازی به آن نداشت و از مخارج سال زیاد آمد، خمس دارد.

آیت الله نوری همدانی؛ اگر نتواند خانه را از راه دیگری اجاره کند، به مبلغ مذکور خمس تعلق نمی گیرد.

 




طبقه بندی: عمومی،
[ دوشنبه 5 آبان 1393 ] [ 12:50 ب.ظ ] [ سید وحید حسینی ]

از هر کوچه و خیابانی که میگذری صدای روضه خوانی و عطر خوش قیمه و قرمه سبزی و چای دارچینی که ممکن است در خیابان ها با خرما و قند و نهایتا حلوا پخش شود به مشام میرسد اما انگار در محرم هم ادم های مهم و پولدار بیشتر در توجه هستند!

هدی سادات پاکنهاد - بخش اجتماعی تبیان
محرم

فکر کنید به یک مهمانی بزرگ که صاحب خانه اش بسیار بخشنده و بزرگوار و روف است دعوت شده اید و از انجا که مهمانی مهم و میزبان مهمتر و عزیزتر است طبیعتا تلاش می کنید خود را برای ان مجلس اماده کنید و لباس نو بپوشید و عطر خوشبو بزنید اما این رزهای صدای قدم های ماهی در شهر می اید که شهرمان را سیاه پوش کرده و سفره ماتم را در شهر برپا کرده است و در این بین همه از پیر و جوان خود را برای این مهمانی بزرگ اماده کرده اند و حاضرند به هر نحوی نوکری و ارادت خود را به میزبان این ماه نشان دهند...

این روزها به مهمانی دعوتید که در خانه به روی همه شما از غریبه و اشنا بدون هیچ منتی باز است،مهمانی که فقیر و پولدار،خورده و نخورده نمی شناسد همه به این مهمانی دعوتند.این مهمانی هرساله تکرار میشود و با امدنش شهر حال و هوای حسینی میگیرد.مساجد و تکایا برای محرم اماده میشوند و کم کم رنگ سیاه بر پوشش مردم از زن و مرد و پیر و جوان غالب میشود.دسته های سینه زنی به راه می افتد و بوی اسپند و علم کشی و شلوغی خیابان ها اغاز میشود

از هر کوچه و خیابانی که میگذری صدای روضه خوانی و عطر خوش قیمه و قرمه سبزی و چای دارچینی که ممکن است در خیابان ها با خرما و قند و نهایتا حلوا پخش شود به مشام میرسد اما در این بین چیزی که شور و حال بیشتری را در شهر به پا کرده است اقدامات شهرداری،نیروی انتظامی،صدا و سیما و سایر نهادها است.

ابتکار جالب شهرداری تهران در آستانه محرم

بسیج شهرداری تنها با ارسال یک پیامک از سوی شهروندان تهرانی اقدام به نصب پایه و پرچم عزای محرم بر سر در منازل آنان می‌کند. بسیج شهرداری در جدیدترین فعالیت فرهنگی و دینی خود به مناسبت فرا  رسیدن ایام ماه محرم و صفر اقدام به نصب پایه و پرچم عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بر سر در منازل شهروندان تهرانی می‌کند. 

شهروندان تهرانی می‌توانند جهت بهره‌مندی از این امکان فرهنگی و دینی نام و نشانی منزل خود را به شماره 20003032 پیامک کنند تا در اولین فرصت ماموران سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران خدمت‌رسانی کنند. این اقدام فرهنگی و دینی به صورت رایگان از سوی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران صورت می‌گیرد.

همچنین معاون امور فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران با اشاره به برگزاری دوازدهمین نمایشگاه عطر سیب گفت: امسال 20 درصد به امتیاز و اعتبار خرید هیأت‌های مذهبی نسبت به سال گذشته افزوده شده است.

باتوجه به اینکه ماه محرم ماه فرهنگ سازی است ،رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی و سایر نهادهای ذی ربط فرهنگ و ارزشهای دینی را ایجاد کنند تا شاهد بدعت ها در مراسم عزاداری سیدالشهدا نباشیم و مراسم ها باشکوه هر چه تمام تر برگزار شود.

اقلام و تجهیزات مورد نیاز در نمایشگاه عطر سیب در 9 سالن و 12 هزار متر مربع پیش‌بینی شده است ضمن اینکه بیش از 50 صنف در این نمایشگاه آماده عرضه تجهیزات و اقلام مورد نیاز هیأت هستند.

وی بیان داشت: طبق برنامه پیش‌بینی شده امسال 20 درصد نسبت به سالهای گذشته به امتیاز و اعتبار خرید هیأت‌های مذهبی افزوده شده است.

اطلاعیه ناجا در ماه محرم

یکی از اهداف بلندپایه نهضت عاشورا مقابله با بدعت ها و انحرافات تفکری حاکم بر عزاداری ها است که به این منظور نیروی انتظامی نیز همگام با این پویش عظیم مردمی ضمن گرامیداشت حماسه عظیم و باشکوه الهی عاشورا، اعتقاد دارد که حرکت‌های سنتی عاشورایی بایستی بیانگر و تقویت کننده پیام جهاد، ایثار، شهادت و ترجمان اسلام ناب محمدی (صلی علیه و آله و سلم) باشد.

پرواضح است نیروی انتظامی با کمال افتخار در راستای تأمین نظم و امنیت و خدمتگزاری به مردم قدرشناس و ولایی با مشارکت و همراهی قاطبه عزاداران انجام وظیفه خواهد کرد.

بر این اساس نیروی انتظامی برای برگزاری هرچه باشکوه مراسم اقامه عزا و احیای واقعه کربلا توجه شهروندان را به موارد ذیل جلب کرده و نسبت به رعایت آنها تأکید می‌کند.

1-ماموران انتظامی و راهنمایی و رانندگی با تلاش بی‌وقفه کوشش خواهند کرد با برقراری نظم و امنیت و سهولت در تردد خودروها، برشکوه و عظمت مراسم عزاداری در سراسر کشور بیفزایند، لذا به شهروندان توصیه می‌شود با ماموران انتظامی و راهنمایی و رانندگی در این ایام همکاری صمیمانه داشته باشند.

2-تاکید می شود مسئولان و خادمین هیأتها و دسته‌های عزاداری به منظور صیانت از حقیقت نهضت عظیم کربلا، از انجام اعمال خرافی و دور از شأن اسلام که موجب وهن دین و مظهر بی نظمی و ناهنجاری اجتماعی است، جلوگیری کنند.

3-مسئولان هیاتهای عزاداری و تکایا، از نصب هر گونه داربست در معابر عمومی که موجب مسدود شدن خیابان و یا کندی عبور و مرور می شود جلوگیری کنند.

4-توصیه می شود در حرکت دسته‌های عزاداری و حین برگزاری مراسم عزاداری، بویژه در ساعات پایانی شب و استفاده از بلندگو، رعایت حال بیماران و افراد مسن مد نظر قرار داده شود.

5-مراکز110 پلیس در تمامی ساعات شبانه روز آماده دریافت اطلاعات و خدمت رسانی به مردم خواهند بود.

صدا و سیما به استقبال محرم می رود

بسیج شهرداری تنها با ارسال یک پیامک از سوی شهروندان تهرانی اقدام به نصب پایه و پرچم عزای محرم بر سر در منازل آنان می‌کند

صدا و سیما هم با فرا رسیدن ماه محرم رنگ و لعاب دیگری به خود میگیرد. هم ارم شبکه های سیما سیاه پوش میشود و هم پخش برنامه ها با موضوع محرم در دستور کار صدا و سیما قرار میگیرد که در این ماه شاهد تغییر جدول پخش شبکه‌های سیما خواهیم بود که رسانه ملی ویژه برنامه‌های مختلفی را برای پخش در این ایام در نظر میگیرد اما جای یک چیز در این برنامه خالی است و ان فرهنگ سازی در زمینه چگونگی عزاداری هیئتی ها،نحوه مداحی مداحان محب اهل بیت که گاهی تا حدی رنگ و بوی بدعت میدهد که نمیدانی در مجلس امام حسینی یا مجلس شادی!،مدهای محرمی که برخی از فروشگاه‌ها و موسسات از این میل مردم به مد پرستی سوء استفاده کرده و در مراسم‌های مختلف مثل محرم سعی می‌کنند افراد را به خرید مد مرتبط با محرم تشویق کننداما ایا منقوش کردن نام ائمه بر لباس عشق به اهل بیت است یا ظاهر سازی؟! لذا لازم است باتوجه به اینکه ماه محرم ماه فرهنگ سازی است ،رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی و سایر نهادهای ذی ربط فرهنگ و ارزشهای دینی را ایجاد کنند تا شاهد بدعت ها در مراسم عزاداری سیدالشهدا نباشیم و مراسم ها باشکوه هر چه تمام تر برگزار شود.


طبقه بندی: مذهبی،
[ یکشنبه 4 آبان 1393 ] [ 05:50 ب.ظ ] [ سید وحید حسینی ]
سال 1385 ، یک فیلم خصوصی منتسب به زهرا امیر ابراهیمی در فضای مجازی منتشر شد و به سرعت شیوع پیدا کرد. او در آن زمان به دلیل بازی در سریال "نرگس"، به شدت مشهور شده بود اما ناگهان در اوج محبوبیت و در حالی که آینده درخشانی برای او در سینمای ایران پیش بینی می شد، فاجعه رخ داد و سرنوشت یک دختر ایرانی به کلی دگرگون شد.
 
فاجعه اما فقط برای امیر ابراهیمی نبود. هر چند او در این ماجرا درگیر آبرویش شد و نهایتاً ترک وطن کرد، اما واقعیت این است که در این میان ، فاجعه دیدگان اصلی ، همه ما مردمی بودیم و هستیم که آن فیلم دیدیم، منتشر کردیم، دست به دست پخش کردیم و موبایل به موبایل پراکندیم تا خدای ناکرده کسی نباشد که فیلم خصوصی یک شهروند را ندیده باشد! حتی در آن زمان، سی دی فروشان غیرقانونی هم در کنار گوش عابران زمزمه می کردند که فیلم زهرا امیر ابراهیمی را هم دارند.
 
این نوشتار ، قصد بازخوانی ماجرای زهرا امیرابراهیمی را ندارد چه آن که اولاً هر چه بوده تمام شده است و ثانیاً آنچه او انجام داده بود، کاری بود که خیلی های دیگر هم مرتکبش می شوند ولی هیچگاه عیان نمی شود و به حکم ستار العیوبی، نباید هم بشود(با فرض واقعی بودن فیلم).
 
این یادداشت به بهانه انتشار فیلمی از یک زن در اتاق عمل یکی از بیمارستان های جنوب کشور نوشته شده است که نشان می دهد از سال 85 تا کنون ، وضعیت اخلاقی جامعه لااقل در خصوص حفظ حریم ها ، بهتر نشده است. در این ماجرا، متأسفانه کادر پزشکی از این زن در حالت نامتعارفی تصویر برداری کرده و سپس یکی از آنها ، فیلم را در فضای مجازی پخش کرده است. بلافاصله بعد از این ماجرا ، دهها سایت ، لینک دانلود این ویدئوی شرم آور را منتشر کردند و در فاصله اندکی ، جست و جوی کلمات مربوط به این ماجرا به طرز وحشتناکی در گوگل، یاهو و ... افزایش یافت به طوری که وبمستر گوگل، بعضاً تا 1750 درصد افزایش جست و جو برای کلمات مرتبط را گزارش کرده است. در شبکه های اجتماعی نیز صدها جوک درباره آن زن ساخته و منتشر شد.
 
نکته مشترک در فیلم زهرا امیر ابراهیمی و زن اتاق عمل ، این است که تماشاگران و پخش کنندگان این دو فیلم ، همواره از این دو نفر و کار آنها سخن می گویند و ای بسا منکوب و تحقیرشان می کنند ولی از این نکته غافل می شوند که کار خود آنها به مراتب بدتر و زشت تر است.
اگر کسی به واسطه غریزه جنسی ، کاری ولو اشتباه در خلوت خود انجام بدهد، تنها مرتکب یک خطا - آن هم بین خود و خدای خود - شده است اما کسی که از این ماجرا ، مخفیانه فیلم می گیرد یا آن را برای اولین بار منتشر می کند و تمام کسانی که آن را پخش می کنند و به یکدیگر نشان می دهند، مرتکب اقدام شرم آوری به نام "زیر پا گذاشتن شرافت خود"شان شده اند.
 
فرقی هم نمی کند که شغل، تحصیلات یا جایگاه اجتماعی افراد چه باشد ؛ همه می توانند شرافت خود را نادیده بگیرند و آرام آرام تبدیل به فردی بدون شرافت انسانی تبدیل شوند، بی آن که خود بدانند.
 
می شود به راحتی فیلمی که از فضای خصوصی دیگران به موبایل یا ایمیل ما رسیده است را پاک کنیم و حتی خودمان هم آن را نبینیم. اما بعضی هایمان ناگهان خود و شخصیت خودمان و شرافت انسانی مان را فراموش می کنیم و چنان تصاویر خصوصی دیگران را به دوستان و آشنایان نشان می دهیم یا ارسال می کنیم که گویا سخن از انیمیشن تام و جری است!
 
هیچ وقت هم فکر نمی کنیم که آن "انسان"ی که فیلمش را می بینیم و برای دیگران می فرستیم و نیز خانواده و اطرافیانش با کارهای ما در چه وضعیت اسفناکی قرار می گیرند.
باز هیچ وقت فکر نمی کنیم که با توجه به رشد فزاینده فناوری های جدید، ممکن است روزی خود ما یا یکی از اطرافیان ما، مقصر یا غیر مقصر، قربانی چنین وضعیتی شویم.
 
خیلی از ما ، وقتی درباره جامعه صحبت می کنیم ، مصلح وار سخن از انحطاط  اخلاقی جامعه می گوییم و سری به تأسف تکان می دهیم ولی اگر ساعتی بعد ، فیلم خصوصی یک "انسان" به دست مان برسد، برای این که بین دوستان مان متاعی برای عرضه داشته باشیم، آن را برای دیگران می فرستیم و ای بسا با خود می گوییم این شخص را که کسی نمی شناسد... و چنین می شود که دست به دست می گردد تا به اطرافیان او هم برسد و آبرو و زندگی اش از بین برود؛ به همین سادگی و به خاطر این که ما ، کمی بخندیم.
 
وحشتناک نیست؟ و آیا هر کدام از ما که فیلم و عکس های خصوصی دیگران را منتشر می کنیم یا برای ماجرای آنها جوک درست می کنیم و به هم می فرستیم، سهامدار انحطاط اخلاقی جامعه نیستیم؟ و مگر جز این است که جامعه از من و تو و دیگرانی تشکیل شده است که اتفاقاً همه مان خودمان را موجودی جدا از جامعه می پنداریم و همیشه دیگران و کلیت جامعه را متهم می کنیم؟
 
برای خودمان، برای شرافت و انسانیت مان و برای خانواده و فرزندان مان ، چنین فیلم هایی را نبینیم و به دیگران نفرستیم. آسیب جامعه آلوده، اگر به فوریت و به طور مستقیم دامن شخص ما را نگیرد، می تواند برای فرزندان ما که در جامعه ای که برایشان می سازیم زندگی کنند، بسیار خطرناک باشد و دامنگیر آنها باشد.

ندیدن و نفرستادن این فیلم ها و عکس ها ، کار سختی نیست. خودمان به خودمان احترام بگذاریم. 

منبع: عصر ایران



طبقه بندی: اخلاق، فرهنگی،
[ دوشنبه 28 مهر 1393 ] [ 08:08 ق.ظ ] [ سید وحید حسینی ]
به دور و اطراف که می‌نگرم افراد مختلف با خصوصیات متفاوتی را می‌بینم. انسان‌هایی با احوالات گوناگون، تفکرات متفاوت و ظواهری مختلف. لکن در این میان همیشه گروهی برایم خاص بوده‌اند. افرادی که دیر می‌خندند و دیر گریه می‌کنند. به سختی از چیزی هیجان‌زده می‌شوند یا کم اتفاق می‌افتد موضوعی ناراحت و غمگینشان سازد. انسان‌هایی آرام، صبور و حلیم. افرادی باگذشت و پرطاقت. بی‌شک از این دست افراد پیرامون شما هم وجود دارند. انسان‌هایی که همیشه این علامت سوال بزرگ را در ذهنمان ایجاد می‌کنند که چرا غمگین نمی‌شوند؟! بی‌شک آن‌ها نیز دل دارند. از احساساتی زیبا چون سایر هم‌نوعان خویش بهره‌مند هستند. آن‌ها نیز چون ما موجوداتی زمینی‌اند و از کره‌ای دیگر پا به این زمین خاکی نگذاشته‌اند. به راستی رمز این‌گونه زیستن در چیست و چگونه می‌توان بدان دست یافت. کلید این پرسش را نیز چون بسیاری  سوالات دیگر می‌توان در کلمات معصومین (علیهم السلام) جست و جو کرد. 
 ریشه غم و اندوه در چیست؟
برای یافتن این پرسش ابتدا باید این نکته را در نظر گرفت که چه چیز سبب ناراحتی و غم در انسان می‌شود. اندکی دقت در احوالات فردیمان در طول روز می‌تواند این امر را به خوبی نشان دهد. به عنوان نمونه یک روز خود را در نظر بگیرید. صبح با خوشحالی تمام از خواب برمی‌خیزید. آماده رفتن به محل کار می‌شوید. بهترین لباس خود را بر تن کرده‌اید. هوای بارانی شب گذشته باعث خیس شدن معابر گردیده. ماشینی با سرعت از کنار شما رد شده و آب گل‌آلودی را بر لباس شما می‌ریزد. نتیجه: ناراحت و غمگین می‌شوید. به محل کار خود می‌رسید. یکی از دوستان شما با سردی به شما سلام می‌کند. نتیجه: ناراحت می‌شوید. به شما خبر می‌دهند سرمایه‌ای که در بانک گذاشته بودید به دلیل ورشکستگی بانک از بین رفته است. نتیجه: ناراحت می‌شوید. و هزاران اتفاق کوچک و بزرگ دیگری که ممکن است برای تک تک ما در زندگی اتفاق افتاده باشد به گونه‌ای که به یاد آوردن آن‌ها حتی نیاز به فکر کردن ندارد. ریشه این ناراحتی‌ها را می‌توان در کلام امام صادق (علیه السلام) یافت که می‌فرمایند:  رغبت و تمایل به دنیا مایه غم و اندوه و زهد و بـى‌میلى به دنیا سبب راحتى قلب و بدن است‌. (تحف العقول، ص 358)آری! کسی که به دنیا دل‌بسته و تمام هم و غم خود را در امور مادی قرار داده است با از دست دادن آن‌ها اندوهگین می‌شود و غم سراغش می‌آید. اما کسی که به فانی بودن دنیا یقین داشته باشد می‌داند که حقیقت در جایی دیگر و در سرایی دیگر انتظارش را می‌کشد و او نباید به دلیل پوچی‌های دنیایی جان خویش را آزرده خاطر کرده و در مسیر زندگی کُند شود. پیامبر (صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏ آله) در روایتی می‌فرمایند:دنیا سراى بلا و گرفتارى و محل گذران زندگى و زحمت است. خوشبختان از آن دل كنده‌‏اند و از دست بدبختان به زور گرفته مى‌‏شود پس خوشبخت‏‌ترین مردم، بى‌میل‌ترین آنان به دنیا و بدبخت‌ترین مردم، مایل‏‌ترین آنان به دنیاست‌. (اعلام الدّین فی صفات المومنین/ص 342)

در روایتی از امام علی (علیه السلام) نیز چنین آمده است:  بـه آنـچـه از دنـیـا مـى‌رسى آنقدر خوشحال مباش! و آنچه را كه از دنیا از دست مى‌دهى بر آن تأسف مخور و جزع مكن! هّمتت در آن باشد كه پس از مرگ به آن خواهى رسید‌. به همین دلیل است که مومنان واقعی هنگام از دست دادن مال، مرگ خویشان نزدیک، روی دادن اتفاقات بسیار بد و اندوهناک و ... جزع و فزع نکرده و دل به رضای الهی می‌بندند. آنان یقین دارند خداوند ناظر آنان است و اوست که تدبیر امور را در دست گرفته است. یقین دارند که او علیم، حکیم، سمیع و بصیر است. در هر کارش حکمتی است هر چند بر ایشان معلوم نباشد. آنان می‌دانند که صبر کلید حل مشکلات است و دنیا سرایی است فانی که خستگی‌های آن را باید در بهشت برین و در جوار رحمت حق از تن به در آورد. البته دل نبستن به دنیا به معنای عزلت و کناره‌گیری نیست. بلکه باید تلاش در راه رسیدن به روزی و داشتن زندگی خوب را در خود تقویت کرد. اما به یافته‌ها و آمال دلبسته نشد. از این روست که خداوند سبحان به حضرت موسی (علیه السلام) می‌گوید:  اى موسى! همچون ستمگران و همانند كسانى كه دنیا را به منزله مادر و پدر مى شمارند به آن دل نبند ... و آنچه را كه از دنیا نیازى بدان ندارى رها كن‌. (الکافی/ج 2/ص 135)امام علی (علیه السلام) در روایتی عواقب دل بستن به دنیا را چنین نام می‌برند:  دلبستگى به دنیا، عقل را فاسد مى‌كند، قلب را از شنیدن حكمت ناتوان مى‌سازد و باعث عذاب دردناك مى‌شود‌. (مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل/ج 12/ص41).آدم ابو البشر در وصیت خود به فرزندش شیث می‌فرماید:  به دنیاى فانى دل مبندید؛ زیرا من به بهشت جاویدان دل بستم، اما با من وفا نكرد و از آن بیرون رانده شدم‌. (بحار الانوار/ج 75/ص 452) بله! هیچ چیز حتی بهشت ارزش دل بستن را ندارد. تنها خدا را باید دوست داشت و گرامی‌شمرد و به او دل بست. 
  نتیجه
مهم‌ترین دلیلی که سبب می‌شود حزن و اندوه بر آدمی‌چیره شود و اتفاقات کوچک و بزرگ او را ناراحت  یا گاه ناامید سازد، دل بستن به دنیا است. بررسی روایات پیرامون این موضوع نشان می‌دهد کسانی که دنیا را محل گذر دانسته و به لذات و خوشی‌های آن دل نبندند از داشته‌هایشان زیاده از حد خوشحال نشده و از دست رفتن بسیار چیزها نیز آنان را آزرده خاطر نمی‌سازد. اینان دنیا را فانی و آخرت را باقی می‌دانند و برای رسیدن به لذات حقیقی تلاش می‌کنند. رسیدن به چنین درکی از دنیا  کار آسانی نیست و نیاز به ممارست و تمرین دارد، اما شدنی است  همان طور که بسیاری توانسته‌اند و خود شاهد آن بوده‌ایم. 
 



طبقه بندی: اخلاق،
[ سه شنبه 15 مهر 1393 ] [ 06:28 ب.ظ ] [ سید وحید حسینی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 331 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

درباره وبلاگ

از میان مقولاتی مانند فرهنگ، امنیت، اقتصاد و سیاست، کدامیک اولویت دارد؟ برای جامعه ای که قرار است با نظام حکومتی دینی اداره شود بسیار مهم است. این پاسخ است که می تواند نقشه راه را برای هر حکومتی ترسیم کند و البته برای یک نظام اسلامی نقش و اهمیت بیشتری دارد.
بدون آنکه با بررسی تعاریف گوناگون فرهنگ وقت گذرانی کنیم، مستقیماً به سراغ نقش فرهنگ در زندگی فردی و اجتماعی می رویم. در این وادی، مجموعه بینش ها و کنش ها را می توان فرهنگ نامید، مجموعه ای که بستری می شود برای رشد آگاهی عمومی و التزام عملی آحاد مردم به مقررات اجتماعی.

با این تعریف، راحت می توان گفت فرهنگ برای جامعه همانند خونی است که در رگ های بدن جریان دارد. همانگونه که خون، اندام ها را به تحرک وامی دارد و چگونگی خون در چگونگی کارکرد بدن نقش مستقیم دارد، فرهنگ نیز اندام های جامعه را به تحرک وامیدارد و ضعف و قوت آن در ضعف و قوت اقتصاد، امنیت، سیاست و اخلاق جامعه اثرگذار است. بدین ترتیب، پاسخ سؤال مورد نظر اینست که فرهنگ باید در اولویت باشد.

هدف از آوردن این مقدمه، یادآوری این واقعیت تلخ است که جامعه اسلامی و انقلابی ما علیرغم اینکه از یک نظام حکومتی دینی برخوردار است، متأسفانه هیچگاه برای فرهنگ اولویت قائل نشده و مقوله فرهنگ همواره مورد غفلت بوده است. از صبح پیروزی انقلاب اسلامی، تعابیری مانند "انقلاب ارزش ها" و "انقلاب فرهنگی" از زبان امام و سایر بزرگان در توصیف انقلاب اسلامی شنیده ایم، اما هرگز در عمل برای مقوله "فرهنگ" اولویت قائل نشده ایم. اگر فرهنگ در اولویت قرار گیرد، اقتصادی سالم، امنیتی پایدار و سیاستی مبتنی بر اصول خواهیم داشت. زیرا فرهنگ برای سایر مقولات بسترسازی می کند و راه را برای جریان یافتن سالم آنها هموار می نماید.

شاید در قالب دیگری بتوان یک جامعه با فرهنگ را جامعه ای مقرراتی، قانون گرا و اخلاق مدار معرفی کرد. به عبارت روشن تر، اگر مردم یک جامعه با فرهنگ باشند، در برخوردهای اقتصادی بر مبنای قانون و اخلاق عمل می کنند و مفاسد اخلاقی از آن جامعه رخت برمی بندد، در بخش های امنیت و سیاست نیز همه چیز برمبنای صداقت به پیش خواهد رفت و همواره اخلاق، محور رفتارها خواهد بود. قضاوت نیز از فرهنگ تأثیر می گیرد و در یک جامعه با فرهنگ علاوه بر اینکه قضات، وظیفه قانونی خود را به درستی انجام می دهند، اصولاً خصومت ها کاهش می یابد و حتی خود مردم بدون نیاز به دستگاه قضائی به رفع خصومت اقدام می کنند.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، متأسفانه هیچگاه فرهنگ در اولویت نبوده و دولت ها به سایر مقولات بیشتر توجه کردند. بعضی دولت ها به دلیل درگیر بودن با جنگ و بازسازی، فرصت و امکان توجه جدی به فرهنگ را نداشتند و بعضی دیگر به ویژه در سال های اخیر، بداخلاقی را جایگزین اخلاق و فرهنگ کردند و به همین جهت، بی قانونی، مفاسد اقتصادی و تفرقه و بی اعتمادی نسبت به همدیگر در جامعه افزایش یافته است. آنچه از اینها نگران کننده تر است، سوءاستفاده معاندان از فضای پدید آمده است که در قالب های مختلف بی بندوباری، پشت پا زدن به احکام دینی و زیر پا گذاشتن قوانین و مقررات جلوه گر می شود.

در بررسی عوامل پدید آمدن این وضعیت، علاوه بر اولویت قائل نشدن برای فرهنگ، ضعف سکان داران فرهنگ کشور را نیز باید عامل مهمی دانست. سوگمندانه باید اعتراف نمائیم که متولیان بخش های فرهنگی کشور عموماً از ضعیف ترین ها انتخاب شده اند. شاید دخالت داشتن گرایش های سیاسی و فقدان نگاه اولویت بخشی به فرهنگ از عوامل اصلی گماردن ضعفا بر عرصه فرهنگ باشد. فرهنگ اگر قرار باشد در اولویت قرار بگیرد، باید حداقل دو اقدام جدی صورت بگیرد؛ یکی تخصیص بودجه کافی و دیگری، که مهم تر است، گماردن متولیان قوی.

ضعف متولیان فرهنگ موجب می شود به امتیازخواهان باج و امتیاز بدهند و این اقدام را برای خود یک وجه مثبت به حساب آورند. در بخش هنر نیز متولیان ضعیف، بدون برنامه پیش می روند و هرگز به نقطه مطلوب نمی رسند. در بخش کتاب، یک روز ممیزی را لازم و ضروری می دانند، یک روز آن را رد می کنند و روز دیگر دچار بلاتکلیفی می شوند. جلب همکاران قوی چیزی است که هرگز نمی توان از متولیان ضعیف فرهنگ انتظار داشت. افراد ضعیف، در مقابل کسانی یا مجموعه هائی که می خواهند عوامل خود را به آنها تحمیل کنند منفعل می شوند و قدرت و جسارت "نه" گفتن به آنها را ندارند. اینها بخشی از عوارضی هستند که از ضعف مدیریت های فرهنگی ناشی می شوند و به فرهنگ کشور ضربه می زنند.

تعدد دستگاه هائی که خود را متولی فرهنگ می دانند نیز از مشکلات بخش فرهنگی و از عوامل رکود و گاهی عقبگرد فرهنگی است. فرهنگ در کشور ما فرماندهی واحدی ندارد و همین امر موجب دوباره کاری ها، خنثی کردن کار همدیگر و صرف بودجه های کلان بدون دستاورد قابل توجه می شود. این ضعف، بارها به مسئولان نظام یادآوری شده ولی نه تنها برطرف نگردیده بلکه همچنان شاهد افزوده شدن بر تعداد متولیان فرهنگی هستیم.

رسانه ملی، که رساترین صدا برای اشاعه فرهنگ می تواند باشد، در مواردی نقش خنثی کننده دستاوردهای فرهنگی را ایفا می کند. برخورد متولیان فرهنگی کشور با مطبوعات و سایر رسانه های نوشتاری، چه از نظر مادی و چه از نظر حمایت های معنوی نه تنها ضعیف بلکه بازدارنده است. تبعیض در پرداخت یارانه های قانونی و برخوردهای سیاسی و سلیقه ای با رسانه های مکتوب، زمینه ای برای رشد این رسانه ها باقی نگذاشته است. کوتاهی در انجام وظیفه قانونی که برخورد متولیان فرهنگی با مطبوعات بداخلاق، اتهام پراکن و قانون شکن را مقرر می دارد، یکی دیگر از عوارض ضعف مدیران فرهنگی است که موجب وارد شدن لطمات شدیدی به فرهنگ کشور شده است.

راه حل این مشکلات و آنچه موجب تقویت فرهنگ خواهد شد، عبارتند از تجمیع مراکز متعدد فرهنگی، ایجاد وحدت رویه در برخوردهای فرهنگی، بالا رفتن حساسیت مسئولین نظام نسبت به فرهنگ، اولویت بخشیدن به مقوله فرهنگ به عنوان اصل و پایه سایر مقولات و سپردن بخش فرهنگی به افراد قوی، مستقل و شجاع. اما آیا گوش شنوائی وجود دارد که این مرثیه را بشنود و آیا اراده قاطعی وجود دارد که درصدد نجات دادن فرهنگ از مظلومیت و انزوا باشد؟

برای ارتباط با ما جهت امور قرانی با این شماره تماس حاصل فرمایید:09131266381
سید وحید حسینی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد